Cmentarz przy kaplicy św. Jana Chrzciciela

Kaplicy szpitalnej na ulicy Rudzkiej. Cmentarz był otoczony płotem, grzebano tu zmarłych w szpitalu, ubogich, samotnych i samobójców. Cmentarz funkcjonował w latach 1650 – 1796(?)


Cmentarz na Górce

Najstarszy znany cmentarz rybnicki, gdzie grzebano zmarłych do 1922 r. W kościele znajdującym się obok grzebano zmarłych właścicieli Rybnika i członków ich rodzin w marmurowych grobowcach pod posadzką prezbiterium. Na początku XIX wieku cmentarz zaniedbano – odbywał się tu wypas bydła i trzody. W 1881 r. proboszcz ksiądz Edward Bolik rozpoczął starania o nowy cmentarz co nastąpiło w 1920 r. Mimo powstania nowego cmentarza dalej grzebano na Górce Kościelnej.


Cmentarz na Wawoku

Cmentarz istnieje od 1920 r.


Cmentarz protestancki


Cmentarz żydowski – kirkut

Początkowo zmarłych chowano w Mikołowie. W 1815 ufundowano cmentarz w Rybniku (róg ulicy Wieniawskiego i 3 maja). W 1939 i 1940 r. Niemcy rozebrali murowany płot, nagrobki wywieźli a ciała ekshumowano. Szczątki zmarłych z ziemią w 1940 r. użyto do zasypania stawu w zachodniej części ogrodu otaczającego budynek starego probostwa parafii NMP obecnie przy ulicy Brudnioka.


Groby pacjentów szpitala psychiatrycznego

Cmentarze takie znajdowały się w lesie nad Rudą przy ulicy Gliwickiej. Po stronie wschodniej w kierunku Paruszowca istniał od 1886 r. Pochowano tu też zamordowanych więźniów obozu oświęcimskiego z 1945 r. Pochówki na drugim cmentarzu (od strony Kuźni Rybnickiej) rozpoczęto w 1922 r.


Mogiła husytów

Miejsce bitwy
W 1433 r. na Wzgórzu Rudzkim odbyła się bitwa między husytami i wojskami katolikami dowodzonymi przez Mikołaja II, którą husyci przegrali. Zabitych husytów pogrzebano we wspólnej mogile obok miejsca bitwy. W 1714 r. na husyckiej mogile powstała kapliczka z wizerunkiem św. Urbana, która przetrwała do 1887 r. W 1883 r. w czasie budowy szpitala psychiatrycznego przeniesiono szczątki husytów przeniesiono i pochowano ponownie koło wieży wodnej z głazem narzutowym, który zachował się do dzisiaj w szpitalnym parku.


Cmentarz zamkowy

Wokół kaplicy zamkowej św. Katarzyny istniał cmentarz, gdzie chowano służbę zamkową a od 1788 grzebano pensjonariuszy domu inwalidów, który znajdował się w dawnym zamku.


W latach 1847 1848 na Górnym Śląsku wybuchła epidemia tyfusu i przy wysokiej śmiertelności we wioskach wokół Rybnika powstawały małe cmentarze.

Pomnik Nepomucena Previous post Figury i pomniki
Historia Rybnika transport Next post Historia Rybnika – komunikacja